Co zjeść na Seszelach? Najciekawsze dania kuchni kreolskiej

Na Seszelach warto zacząć od ryby z grilla z ryżem i kreolskim chutney, spróbować curry z ośmiornicy na mleku kokosowym, a na deser zamówić słodki ladob z bananów. Lokalna kuchnia to jednak także buliony rybne, dania z zielonych bananów, soczewica, chlebowiec i proste obiady takeaway. Podpowiadamy, które nazwy rozpoznać w menu, czym różnią się potrawy, co wybrać przy łagodniejszym smaku i jak nie przepłacać.

Jak smakuje kuchnia Seszeli?

Najprostszy sposób, by poznać lokalne jedzenie, to zamówić rybę z grilla, ryż, soczewicę i niewielką porcję chutney. Taki zestaw pokazuje cztery ważne elementy seszelskiego talerza: świeży produkt, przyprawy, sycący dodatek oraz kwaśny lub pikantny akcent. Drugiego dnia dobrze spróbować kokosowego curry z ośmiornicy, a na deser słodkiego ladob. Nie trzeba szukać jednej reprezentacyjnej, kosztownej restauracji, żeby spróbować kuchni kreolskiej.

Kuchnia Seszeli jest kreolska, lecz nie ma jednej receptury obowiązującej na każdej wyspie. Na smak wpływają tradycje afrykańskie, francuskie, indyjskie i azjatyckie: stąd z jednej strony duszone ryby, buliony i sosy pomidorowe, a z drugiej curry, imbir, kurkuma oraz mleko kokosowe. Charakterystyczne są też zielone banany, owoc chlebowca, maniok, soczewica i kwaśne dodatki. To kuchnia codziennych posiłków, nie tylko eleganckich restauracji.

Nie utożsamiaj przy tym „kreolskiego” z „bardzo ostrym”. Czosnek, imbir, cebula, tymianek, liście curry i aromatyczne mieszanki przypraw budują smak, nawet gdy danie nie piecze. Papryczki chilli często są dodawane osobno. Jeżeli nie lubisz ostrości, poproś o łagodną wersję oraz sos z boku; jeśli unikasz kokosa, upewnij się, czy nie stanowi podstawy całego sosu.

To, jak różnorodne są tutejsze przepisy, pokazuje wydana w 2026 roku przez Tourism Seychelles książka „Sun, Sea & Spice”, przygotowana wspólnie z lokalnymi kucharkami. Obejmuje zarówno zwykłe obiady, jak i buliony, chutney oraz desery. Poniżej nie próbujemy zastąpić książki kucharskiej: wybieramy dania, które warto rozpoznać w menu i umieć zamówić. Źródło: Tourism Seychelles, 27 lutego 2026 r.

Ryby i owoce morza – czego spróbować najpierw?

Jeśli jesz ryby, to najlepszy punkt startowy. Lokalne restauracje przygotowują je na grillu, smażą, duszą w przyprawach, gotują w bulionie lub podają w sosie. Na tablicy z menu nazwy mogą pojawić się po kreolsku, francusku albo angielsku. Ważniejsze od znalezienia konkretnej nazwy gatunku bywa pytanie o dzisiejszy połów i sposób przygotowania.

Pwason griye – ryba z grilla

Pwason griye to ryba pieczona na ruszcie, często w całości, z cytrusami, czosnkiem, imbirem lub lokalną mieszanką przypraw. W zależności od lokalu możesz dostać tuńczyka, snappera, trevally albo inną rybę dostępną danego dnia. Mięso bywa soczyste i dość wyraziste samo w sobie, dlatego warto zamówić sos osobno zamiast zalewać nim od razu cały talerz.

Cała ryba z głową i ośćmi może zaskoczyć osobę przyzwyczajoną do filetów. Jeśli wolisz jeść wygodniej, zapytaj: „Is it a fillet or a whole fish?”. W przypadku ryby sprzedawanej na wagę poproś o cenę całej porcji jeszcze przed przygotowaniem. Przy większej rybie dobrym rozwiązaniem jest jedno danie do podziału oraz dwa dodatki. Nie zakładaj też, że każdy gatunek dostępny w hotelowym menu jest lokalnie złowiony.

Letoufe i bouyon – delikatniejsze dania rybne

Letoufe oznacza rybę przygotowywaną metodą duszenia lub gotowania na parze, zwykle z aromatycznymi dodatkami. To alternatywa, gdy nie masz ochoty na intensywnie przypieczoną skórkę czy cięższy sos. Dobrze sprawdzi się przy pierwszej kolacji po długim locie albo wtedy, gdy chcesz wyczuć smak samej ryby.

Na bardziej domowym stole pojawia się bouyon, czyli lekki wywar z rybą, warzywami albo zielonymi liśćmi. Wariant bouyon bred wykorzystuje liściaste warzywa, a inne receptury dodają moringę. Nie oczekuj więc zawsze jednej identycznej zupy: nazwa opisuje raczej rodzinę potraw. Dla turysty jest to dobre odkrycie szczególnie wtedy, gdy wszystkie pozycje w menu wyglądają jak ryba z ryżem albo curry.

Tuńczyk, snapper, karang i ośmiornica

Tuńczyk bywa grillowany jako stek, podawany w sosie lub smażony. Jeśli nie lubisz przesuszonej ryby, poproś o sposób wysmażenia i upewnij się, czy kuchnia proponuje stek, czy cienkie filety. Snapper, w menu często oznaczany także francuską nazwą bourgeois, może być pieczony w całości lub w liściu bananowca. Karang to kreolska nazwa ryb z grupy trevally, wykorzystywanych m.in. do kokosowego curry i katkat.

Ośmiornicę warto spróbować w dwóch odsłonach: jako curry, które omówimy za chwilę, oraz w sałatce z cebulą, pomidorem, ziołami i cytrusem. Sałatka jest zwykle lżejsza, choć różne lokale używają innych marynat. Jeśli jedzenie ośmiornicy jest dla Ciebie nowością, dobra, miękka wersja w curry bywa łatwiejsza niż chłodna sałatka o bardziej sprężystej strukturze.

W restauracji obsługującej turystów zdarzają się również krewetki i homary. Są smaczne, ale nie są jedynym ani koniecznym sposobem spróbowania lokalnej kuchni. Jeżeli celem jest poznanie seszelskich smaków, prosty grillowany połów dnia z kreolskimi dodatkami bywa ciekawszy niż duży „seafood platter” z sosami znanymi z innych krajów. Źródło: oficjalny portal turystyczny Seszeli – Food & Drinks.

Curry i dania kreolskie – co kryje się za nazwami?

W seszelskim menu curry może występować jako kari lub cari. Nie każde zawiera mleko kokosowe: spotkasz wersje bazujące na przyprawach, cebuli, pomidorach czy innych składnikach. Jeśli chcesz sos kokosowy, szukaj słowa koko albo zapytaj obsługę. Charakterystyczne dodatki to ryż, soczewica oraz satini, niekoniecznie chleb naan znany z restauracji indyjskich w Polsce.

Kari zourit – curry z ośmiornicy

Kari zourit lub kari koko zourit to jeden z najbardziej rozpoznawalnych wyborów. Kawałki ośmiornicy dusi się w aromatycznym sosie, często z mlekiem kokosowym, imbirem, czosnkiem i przyprawami. Dobrze przyrządzona jest miękka, a sos przyjemnie otula ryż. Danie jest wyraźnie inne od grillowanej ośmiornicy: mniej liczy się tu przypieczenie, bardziej długie gotowanie i połączenie sosu z mięsem.

Warto jednak sprawdzić, czy ośmiornica jest dziś dostępna i jak duża jest porcja. Pozycja może znikać z menu w zależności od dostaw, a nie każdy lokal przyrządza ją tak samo. Jeżeli zależy Ci na pierwszym autentycznym posiłku, to solidna propozycja, lecz nie warto zamawiać jej kosztem innych dań tylko dlatego, że pojawia się w turystycznych rankingach.

Kari koko pwason i kari koko poul – wersje rybna i drobiowa

Kari koko pwason to curry z ryby w sosie kokosowym. Jest dobrą alternatywą dla osoby, która chce spróbować lokalnych przypraw, ale nie przepada za konsystencją ośmiornicy. Smak zależy zarówno od gatunku ryby, jak i od tego, czy kucharz mocniej podkreślił kurkumę, imbir, czosnek czy pikantność. Zanim doprawisz danie chilli, spróbuj łyżki samego sosu.

Kari koko poul, czyli kokosowe curry z kurczaka, sprawdza się u osób, które nie jedzą ryb ani owoców morza. Nie traktuj go jako „mniej lokalnej” opcji: znajduje się w zestawieniach tradycyjnych seszelskich przepisów. Dla rodziny z dziećmi może być też rozsądnym kompromisem między poznawaniem kuchni a wyborem znanej konsystencji mięsa. Wersja z kurczakiem nadal może być pikantna, dlatego dobrze powiedzieć o preferencji przed zamówieniem.

Katkat bannann, rougay i frikase – dla tych, którzy chcą spróbować więcej

Katkat bannann to bardziej domowa potrawa, w której zielone banany łączy się z rybą i innymi składnikami. Na oficjalnej liście seszelskich przepisów występuje np. katkat z rybą karang. Nie wyobrażaj sobie słodkiego banana podanego obok obiadu: niedojrzały owoc po ugotowaniu działa bardziej jak skrobiowy składnik dania. Ten smak jest ciekawy zwłaszcza dla osób lubiących potrawy jednogarnkowe.

Rougay lub rougaille to potrawa oparta na doprawionym sosie pomidorowym, w którym może znaleźć się ryba, kiełbasa albo mięso. Szczególnie tradycyjne warianty wykorzystują ryby solone, co daje intensywniejszy smak. Jeśli przeszkadza Ci mocna słoność, zapytaj o skład. Z kolei frikase zironmon, fricassee z dyni, można spotkać w wersjach z mięsem solonym. Samo słowo „dynia” nie oznacza więc, że danie jest wegetariańskie.

Te mniej oczywiste nazwy nie zawsze pojawiają się na stałych kartach restauracji. Łatwiej wypatrzeć je w menu dnia, podczas tradycyjnego obiadu kreolskiego albo na wydarzeniu kulinarnym. Oficjalna lista receptur obejmuje właśnie grillowaną rybę, letoufe, katkat, rougay, kilka rodzajów curry i bulionów. Źródło: Seychelles Tourism – przewodnik po tradycyjnych przepisach.

Chutney, satini i dodatki – co jeszcze dostaniesz na talerzu?

Sam ryż z rybą nie pokazuje pełnego obrazu lokalnego obiadu. Ważnym uzupełnieniem jest satini, czyli kreolski chutney, oraz małe porcje warzyw, soczewicy, pikli czy pikantnego sosu. W menu możesz zobaczyć też zapis „chutney”. W seszelskiej wersji nie zawsze jest to gładki, słodki sos ze słoika: często przypomina drobno krojoną lub tartą sałatkę z wyrazistym doprawieniem.

Satini papay przygotowuje się z papai, niekiedy zielonej, z dodatkiem cebuli, cytrusów i przypraw. W zależności od kucharza będzie delikatnie kwaskowe, słodsze lub ostrzejsze. Możesz trafić na chutney z dyni, mango, ryby solonej, a nawet rekina (satini reken). Ostatnia nazwa oznacza tradycyjną potrawę, a nie obowiązkowy punkt degustacji; jeżeli ważne są dla Ciebie kwestie ochrony gatunków, wybierz wariant roślinny lub zapytaj o pochodzenie składników.

Soczewica podana do ryżu i ryby nie jest przypadkowym dodatkiem. W prostym lunchu daje sytość i łagodzi wrażenie bardzo mocno przyprawionego sosu. Obok mogą pojawić się gotowany maniok, zielone banany, dynia albo owoc chlebowca (breadfruit). Chlebowiec ma po obróbce skrobiową, raczej wytrawną strukturę, więc warto potraktować go jak alternatywę dla ziemniaka, nie jak deserowy owoc.

Jeżeli chcesz wyjść poza ryż, zapytaj o breadfruit chips, gotowany maniok lub dodatki z zielonego banana. Restauracja hotelowa może oferować przede wszystkim frytki, ale prosty lokalny punkt czasem proponuje domowy zamiennik. Podobne składniki inaczej smakują smażone, pieczone i gotowane; warto zacząć od jednej porcji na dwie osoby, zamiast zamawiać kilka nieznanych dodatków naraz.

Dobrze wiedzieć, że mały kubeczek ostrego sosu nie jest tym samym co chutney. Sos chilli może mieć znacznie większą ostrość niż danie główne. Najpierw spróbuj go w minimalnej ilości, szczególnie gdy jesz z dziećmi. A jeśli masz alergię na ryby, owoce morza lub skorupiaki, nie zakładaj, że chutney warzywny przygotowano bez kontaktu z tymi składnikami: zapytaj także o sosy i wspólne naczynia.

Przekąski i takeaway – jak zjeść lokalnie bez restauracyjnej kolacji?

Takeaway na Seszelach nie musi oznaczać fast foodu w zachodnim stylu. Często jest to wydawany na wynos domowy obiad: ryż, curry rybne lub drobiowe, warzywa, soczewica i mała sałatka. Porcja w pudełku pozwala spróbować kilku elementów seszelskiego posiłku bez zamawiania osobnych przystawek. Warto zajrzeć do takich punktów szczególnie w porze lunchu, gdy wybór gotowych dań bywa większy.

Na Mahé szukaj prostych lokali m.in. w okolicach Victorii, Beau Vallon i innych miejscowości z codziennym ruchem mieszkańców. Na Praslin oraz La Digue dobrym punktem wyjścia są osiedlowe bary, niewielkie punkty z menu dnia i okolice głównych tras. Nie oznacza to jednak, że każdy takeaway działa do późnego wieczora albo że wszystkie dania będą codziennie dostępne.

Przed zamówieniem spójrz, co jest już przygotowane, a co robi się na bieżąco. Zapytaj o fish curry, chicken curry, vegetable curry lub grilled fish, a następnie o dodatki w zestawie. W przypadku bardzo głodnego dnia po plaży sensownym wyborem może być porcja z ryżem i soczewicą, a nie sama ryba, która w restauracji bywa podana z dodatkami rozliczanymi osobno.

Według przygotowanego na początku października 2026 r. zestawienia goSeszele.pl lokalny lunch takeaway często mieści się w orientacyjnym przedziale 100–180 SCR, ale nie jest to gwarantowana cena dowolnego dania ani lokalu. Rybę większą, owoce morza czy rozbudowany zestaw mogą wyceniać inaczej. Szczegółowe przykłady oraz model oszczędnego jedzenia zawiera poradnik ile kosztuje jedzenie na Seszelach. Stan informacji cenowej: początek października 2026 r.; bieżącą cenę potwierdź na tablicy lub przy kasie.

Co wziąć, kiedy nie chcesz pełnego obiadu?

Wypatruj samosas, niewielkich zawijanych przekąsek z nadzieniem, gato piman (pikantnych smażonych przekąsek, występujących w różnych lokalnych odmianach), chipsów z banana lub chlebowca oraz prostych placuszków. Nie wszystko będzie dostępne w jednym miejscu. Przekąski dobrze nadają się na przerwę między plażą a dojazdem, ale nie zastąpią pełnego posiłku, jeżeli planujesz długie zwiedzanie w słońcu.

Jeśli zamierzasz zabrać jedzenie na wycieczkę, wybierz takie, które możesz zjeść stosunkowo szybko po zakupie. Dania z rybami, mięsem i sosem kokosowym nie powinny przez wiele godzin stać w rozgrzanym samochodzie czy na plaży. Przy dłuższym przejeździe przyda się torba chłodząca, a najbezpieczniej zorganizować lunch na miejscu. Zachowaj także gotówkę na mniejsze punkty, bo akceptacja kart bywa nierówna.

Owoce i desery – nie tylko kokos i mango

Wybór owoców zależy od sezonu, pogody i tego, co dotarło na targ. Obok bananów i kokosów możesz spotkać papaję, marakuję, mango, guawę czy owoce mniej znane w Polsce. Nie zakładaj, że wszystko jest dostępne przez cały rok lub że każdy owoc pochodzi z lokalnej uprawy. Warto spytać sprzedawcę, co jest dziś dojrzałe, i kupić mniejszą porcję kilku odmian zamiast pełnej torby jednego gatunku.

Ladob bannann – najbardziej rozpoznawalny deser

Ladob jest potrawą, którą warto rozpoznać w karcie. W deserowej wersji banany lub owoc chlebowca gotuje się w słodzonym mleku kokosowym, czasami z wanilią, gałką muszkatołową lub innymi aromatami. Powstaje miękki, sycący deser o wyraźnym kokosowym charakterze, bliższy domowemu puddingowi niż lekkiej sałatce owocowej. Sposób podania bywa różny: ciepły, letni lub schłodzony.

Warto pamiętać, że nazwa ladob odnosi się także do odmian wytrawnych, więc sama pozycja w menu nie wystarcza do określenia smaku. Gdy masz ochotę na deser, zapytaj o sweet ladob albo ladob bannann. To szczególnie przydatne w lokalach, w których karta jest krótka, a właściciel codziennie przygotowuje inne tradycyjne potrawy.

Gato bannann, nouga koko i słodkie drobiazgi

Gato bannann to bananowe placuszki lub smażone ciastka, często wybierane jako przekąska do kawy. Nouga koko jest kokosowym słodkim wyrobem, a kravat to ciastko o charakterystycznym, skręconym kształcie. W tradycyjnych zestawieniach pojawia się też papajowy dżem i wypieki z manioku. Są to propozycje, które warto potraktować jako uzupełnienie, a nie plan zjedzenia wszystkich słodkości jednego dnia.

Jeżeli podróżujesz z kimś, kto nie przepada za kokosem, dobrym kompromisem będzie wspólny ladob do spróbowania i osobna porcja owoców. Na słodkim stole dominacja kokosowego smaku może być większa niż w daniach wytrawnych. Osobom unikającym nabiału warto wyjaśnić, że klasyczne mleko kokosowe samo w sobie nie jest mlekiem krowim, ale inne dodatki i przepisy w cukierniach mogą już zawierać nabiał lub jaja.

Zestaw lokalnych słodkich receptur, obejmujący ladob, gato bannann, nouga koko i kravat, publikuje oficjalny portal Seszeli. Dzięki temu możesz przed wyjazdem zapamiętać nazwy bez polegania na przypadkowej angielskiej transliteracji w menu. Źródło: Seychelles Tourism – tradycyjne desery i napoje.

Co pić do kuchni kreolskiej?

Najprościej zacząć od wody kokosowej podanej prosto z młodego kokosa albo od soku z marakui, limonki, papai czy sezonowych owoców. Warto zapytać, czy sok jest świeżo wyciskany, czy przygotowany z koncentratu oraz czy dodaje się cukier. Nazwa „fresh juice” na tablicy nie zawsze mówi wszystko o składzie, szczególnie w barach przy najbardziej turystycznych plażach.

Na Seszelach spotkasz także herbatę z trawy cytrynowej (citronella tea, dite sitronnel), napoje z lokalnych cytrusów, klasyczną herbatę oraz kawę. Gdy zamawiasz coś bezalkoholowego do ostrego curry, schłodzona woda albo łagodny napój owocowy bywa praktyczniejszy niż bardzo słodki koktajl. Pytaj o ilość lodu, jeśli ma to dla Ciebie znaczenie.

W lokalach podaje się również piwo i rum Takamaka, ale alkohol nie jest konieczny do poznawania seszelskich smaków. Jeżeli interesują Cię przede wszystkim tradycyjne napoje, zwróć uwagę na soki z kwaśnych pomarańczy i herbatę z trawy cytrynowej, wymieniane w oficjalnym zestawieniu receptur. Źródło: Air Seychelles – Taste of Seychelles.

Jak wybrać dania na dwa lub trzy dni?

Nie musisz codziennie szukać nowej restauracji. Lepszy plan to spróbować kilku odmiennych technik gotowania i dodatków. Pierwszego dnia możesz zamówić rybę z grilla z ryżem i satini, drugiego curry kokosowe z ośmiornicy lub ryby, a trzeciego lekkie letoufe albo zestaw takeaway z soczewicą. Takie porównanie daje bardziej konkretny obraz kuchni niż trzy obiady z niemal identycznym sosem kokosowym.

Przy pierwszym posiłku dobrze jest zamówić po jednej nieznanej rzeczy na osobę, a dodatkami się podzielić. Dzięki temu nie przepłacisz za kilka podobnych curry i zobaczysz, czy bardziej odpowiada Ci smak kokosa, prosty grill czy kwaśne satini. Zamawiając rybę lub homara na wagę, poproś o całkowitą cenę przed gotowaniem. Przy małych porcjach chutney i sosów zapytaj, czy są już w zestawie.

Gdzie szukać dobrego jedzenia: Mahé, Praslin czy La Digue?

Na Mahé masz duży wybór: od niewielkich barów w Victorii po restauracje w Beau Vallon i lokale w mniejszych miejscowościach. To wygodna wyspa, by porównać lunch takeaway z bardziej rozbudowaną kolacją. Praslin ułatwia połączenie plażowego dnia z lokalnym obiadem, szczególnie jeśli mieszkasz niedaleko miejscowości z usługami. Na La Digue skala jest mniejsza, a dostępność poszczególnych potraw zależy od konkretnego dnia i dostaw.

Nie istnieje jednak jedna wyspa, na której kuchnia kreolska jest „prawdziwa”, a na pozostałych nie. Różnica dla turysty jest bardziej organizacyjna: jak daleko trzeba dojechać, kiedy dany punkt podaje lunch i ile dodatkowo kosztuje gastronomia hotelowa. Jeżeli masz apartament z kuchnią, sensownym sposobem na ograniczenie kosztów jest kupowanie owoców i prostych śniadań w sklepie, a głównego lokalnego obiadu w takeaway. Przy noclegu w resorcie możesz zaplanować choć jedno wyjście poza restaurację hotelową.

Co warto sprawdzić przed zamówieniem?

Ostrość i alergeny. Sprawdź, czy chilli jest w sosie, czy osobno. W curry i chutney mogą znajdować się ryby, owoce morza, skorupiaki lub składniki niewidoczne na pierwszy rzut oka. Przy alergii wyraźnie powiedz obsłudze o problemie i zapytaj o skład oraz sposób przygotowania. Samo określenie „vegetable” nie gwarantuje wegańskiego sosu ani braku zanieczyszczenia krzyżowego.

Wegetarianizm. Ryż, soczewica, dynia, maniok i dania z zielonych bananów dają możliwości, ale część tradycyjnych potraw łączy warzywa z soloną rybą albo mięsem. Zamawiając vegetable curry, potwierdź, że jest przygotowane bez rybnego wywaru, suszonej ryby i produktów zwierzęcych, jeśli ich unikasz. Przy diecie wegańskiej dopytaj także o masło, jajka i mleko w deserach.

Świeżość i przechowywanie. W ciepłym klimacie warto wybierać punkty z widocznym ruchem i rozsądnym przechowywaniem gotowych potraw. Nie zamawiaj surowej ryby z przypadkowego stoiska tylko dlatego, że leży przy plaży. W przypadku dania na wynos najlepiej zjeść je bez długiego przetrzymywania bez chłodzenia. Przy owocach wybieraj takie, które można umyć i obrać.

Dostępność i cena. Nie wszystkie potrawy są dostępne codziennie. Sezonowość produktów, aktualne połowy i menu dnia wpływają na wybór. W restauracji sprawdź, czy ryż, chutney i podatki są już w cenie, a w takeaway – czy cena na tablicy dotyczy pełnego pudełka. Jeżeli chcesz płacić małemu sprzedawcy, przygotuj także lokalną gotówkę; praktyczne zasady opisuje poradnik karta czy gotówka na Seszelach.

FAQ – najczęstsze pytania o jedzenie na Seszelach

Jakie danie jest typowe dla Seszeli?

Charakterystyczne są grillowana ryba pwason griye oraz kokosowe curry z ośmiornicy kari zourit. Dobrym codziennym zestawem jest ryba lub curry z ryżem, soczewicą i chutney.

Czy jedzenie na Seszelach jest ostre?

Nie musi być. Wiele potraw jest aromatycznych, ale chilli bywa dodawane osobno. Zamawiając, poproś o „mild” i sos na boku.

Czy warto jeść takeaway?

Tak, zwłaszcza na lunch: często dostaniesz ryż, curry, soczewicę i sałatkę w jednym pudełku. Sprawdź bieżącą cenę, menu dnia i sposób przechowywania gotowych dań.

Jakich ryb warto spróbować?

Dobrym wyborem są lokalnie dostępne ryby z grilla, np. snapper, tuńczyk lub karang. Ważniejsze od samej nazwy gatunku jest to, czy ryba jest świeża i przygotowana tak, jak lubisz.

Czy kuchnia seszelska jest dobra dla wegetarian?

Można znaleźć curry warzywne, soczewicę, dynię, maniok i dania z chlebowca. Zawsze zapytaj, czy sos nie zawiera ryby, wywaru mięsnego albo suszonych owoców morza.

Jaki deser wybrać na pierwszy raz?

Spróbuj słodkiego ladob bannann z bananem i mlekiem kokosowym. Jeśli wolisz coś mniej kremowego, wybierz placuszki gato bannann albo sezonowe owoce.

Czy potrawy na Seszelach są takie same we wszystkich restauracjach?

Nie. Różnią się rodzajem ryby, mieszanką przypraw, ilością kokosa, ostrością i dodatkami. Warto zestawić prosty lunch kreolski z jednym daniem przygotowanym na zamówienie.

Jeśli masz czas tylko na trzy seszelskie smaki, wybierz rybę z grilla z satini, curry z ośmiornicy i słodki ladob. Poznasz wtedy produkt z oceanu, charakterystyczny sos kokosowy oraz miejscowy deser. A gdy trafisz do prostego baru z daniem dnia, nie omijaj go tylko dlatego, że nie wygląda jak restauracja dla turystów.